Herkingen ’55 heeft zaterdagmiddag 3 oktober 2026 thuis met 2-3 verloren van ZBVH. De ploeg kwam twee keer op voorsprong, maar zag de bezoekers in de slotfase alsnog winnen.
De geelhemden hadden het grootste deel van de wedstrijd het initiatief, kwamen tweemaal op voorsprong, maar stapten uiteindelijk toch met lege handen van het veld. Jorian van Es en Maikel van den Ochtend zetten de thuisclub op respectievelijk 1-0 en 2-1, maar ZBVH kwam tot tweemaal toe langszij en sloeg in de slotfase genadeloos toe. Een fraaie uithaal van Lodder bezorgde de bezoekers de 2-3 overwinning. In blessuretijd ontbrak het Herkingen bovendien aan het laatste beetje geluk: een vrije trap van invaller Van Wanrooij belandde op de lat.
Onder een strakke herfstzon kende Herkingen een voortvarende start. Al na vier minuten zette Kievit goed door, maar ZBVH-doelman Teuling voorkwam met een knappe redding een vroege achterstand. Het spelbeeld veranderde daarna nauwelijks: Herkingen had de bal en zocht naar openingen, terwijl ZBVH zich compact terugtrok. Veel gevaar leverde dat aanvankelijk niet op, al stapelden de hoekschoppen voor de thuisploeg zich op. Uit één van die hoekschoppen viel na twintig minuten de openingstreffer. De afgeslagen bal kwam voor de voeten van Van Es, die laag en beheerst in de verre hoek schoot: 1-0. Herkingen rook bloed en zette ZBVH verder onder druk. Noordijk baande zich met een fraaie solo een weg door de defensie, maar zijn inzet miste kracht om Teuling serieus te verontrusten. Even later moest de ZBVH-doelman opnieuw handelend optreden. Hij keerde een inzet van Van Es en hield zijn ploeg daarmee op de been. Tegen de verhouding in kwam ZBVH tien minuten voor rust langszij. Een voorzet van Hensbergen kreeg een onverwachte curve en viel pardoes achter doelman Stout in het doel: 1-1. De gelijkmaker gaf de bezoekers zichtbaar vertrouwen. ZBVH probeerde het aangeslagen Herkingen verder terug te dringen, maar grote kansen bleven voor rust uit.
Mokerslag
Na de pauze bracht Herkingen met Van den Ochtend voor De La Brethoniere een verse aanvallende kracht binnen de lijnen. De thuisclub wijzigde bovendien de bezetting op enkele posities en kreeg daarmee opnieuw grip op de wedstrijd. ZBVH had zichtbaar moeite om zich aan te passen. Dat leverde na 59 minuten bijna de tweede Herkingse treffer op. Van den Ochtend combineerde met Kievit en leek de doelman te kunnen passeren, maar Teuling redde ternauwernood. Vijf minuten later was het alsnog raak. Nieuwpoort stuurde Van den Ochtend weg met een uitstekende pass. De aanvaller had vervolgens oog in oog met Teuling het overzicht, omspeelde de doelman en schoof de bal laag in het lege doel: 2-1. Herkingen voelde dat er meer te halen viel en ging op zoek naar een beslissende derde treffer. Maar opnieuw bleek ZBVH uiterst efficiënt met de spaarzame mogelijkheden. Een kwartier voor tijd pikte Lodder de bal op aan de linkerflank. Zijn lage voorzet werd door Lissenberg uitstekend op waarde geschat en binnengewerkt: 2-2. De thuisclub moest de teleurstelling snel verwerken, maar kreeg kort daarna een nieuwe dreun te incasseren. Lodder kreeg ruimte, sneed vanaf links naar binnen en haalde verwoestend uit. Zijn schot verdween in de verre bovenhoek en liet Stout kansloos: 2-3. In de slotfase zette Herkingen nog eenmaal alles op alles. De gelijkmaker hing in de blessuretijd even in de lucht, toen Van Wanrooij achter een vrije trap ging staan. De inzet van de invaller had alles om een punt te redden, maar de bal spatte via de deklat terug het veld in.
Zo bleef Herkingen ’55 met lege handen achter in een wedstrijd waarin het lange tijd de bovenliggende partij was. ZBVH bewees echter dat het niet veel kansen nodig had om maximaal rendement te halen. Voor de geelhemden resteerde vooral het gevoel dat er, gezien het spelbeeld en de kansenverhouding, aanzienlijk meer had ingezeten.
