Op 14 december 2010 kreeg de heer P. van den Ouden, wonende in Hellevoetsluis een eremedaille via het Carnegie Heldenfonds opgespeld door burgemeester J. Heijkoop van de gemeente Oostflakkee. De heer Van den Ouden heeft tijdens de Watersnoodramp in 1953 bijna 80 mensen gered van de verdrinkingsdood, met gevaar voor eigen leven.
In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 voltrok zich zoals bekend in ons land als gevolg van het springtij, in combinatie met een zware noordwester storm, de Watersnoodramp. De ramp trof ook Oude-Tonge, waar ruim 300 mensen verdronken.
De toen 18-jarige Piet zag in de vroege ochtend van 1 februari vanuit zijn ouderlijke huis aan de Julianastraat dat veel huizen in zijn straat door de kracht van het water waren ingestort. Aan de overkant waren ze zelfs allemaal verdwenen. Tussen de resten van de woningen lagen mensen in het ijskoude water die zich vastklampten aan wrakhout, in een poging het vege lijf te redden.
Piet van den Ouden is toen samen met een vriend op verkenningstocht gegaan. Aan elkaar gebonden met een stuk touw zijn ze springend over pakken stro en allerlei wrakstukken naar een nabijgelegen straat gegaan, waar huizen stonden, waarvan ze wisten dat die qua constructie veel steviger waren dan die in de Julianastraat. Nadat ze daar vaststelden dat er op een dakterras, waarop de nodige mensen al hun toevlucht hadden gezocht, nog ruimte beschikbaar was, zijn ze teruggegaan naar de Julianastraat. Daar vandaan wisten ze nog zo'n 80 mensen naar de betrokken woning over te brengen. Eerst deden ze dat met z'n tweeën, later ook met hulp van anderen. Tijdens die gevaarlijke tochten is Van den Ouden twee keer kopje onder gegaan, waarbij hij eenmaal onder water werd getrokken door een drenkelinge die zich in paniek aan hem vastklampte. Hij dacht toen even dat het ook met hem gebeurd was, maar zag gelukkig kans een balk vast te grijpen en daar bovenop te klauteren.
