De lente is in aantocht, hoewel dat aan de nachtelijke temperaturen nog niet echt te merken is. De laatste weken moesten de autoruiten nog regelmatig van ijs ontdaan worden. Waar herkennen wij het naderende voorjaar eigenlijk aan? Voor iedereen zal dit anders zijn, we kijken nu eenmaal allemaal op een andere manier naar de wereld om ons heen. De landerijen in de polders liggen er ogenschijnlijk nog onaangeroerd bij en als ik vanuit Rotterdam over de A-29 naar het eiland rij, zie ik nog steeds spruitjes op het land staan. Wel valt inmiddels op dat de uitgestrekte bollenvelden tekenen van leven beginnen te vertonen. Het groen steekt hier en daar door de kleigrond heen. Hoewel ik er geen verstand van heb, lijkt mij dat wel erg vroeg.
In de tuin beginnen de vogels zich steeds meer te roeren. De koolmezen met hun gele borst zijn al nadrukkelijk aanwezig. Omdat de heg nog kaal is, zijn ze erg goed te zien. Komend weekeind zal ik het nestkastje maar weer eens schoonmaken.
