Afgezaagde windmolens nog niet in bedrijf als wateropslag

De windmolens van Eneco bovenop de dijk langs de akkers in de Klinkerlandse polder in Herkingen op Goeree-Overflakkee deden ruim twintig jaar dienst als opwekkers van stroom. Ze waren verouderd en niet meer rendabel te moderniseren. Het energiebedrijf besloot daarom in 2024 de molens af te breken.

De drie voormalige windmolens krijgen een nieuwe bestemming. De afgezaagde mastvoeten gaan dienstdoen als watertanks voor biologisch boer Van Eck, die er zijn akkers mee zal besproeien. De stompen staan vlak bij de boerderij van Cornelis en Ria van Eck. Een mooi staaltje van hergebruik van oud ijzer en een primeur voor boer Cornelis. “Ik heb de afgezaagde stompen gekregen van Eneco. Het enige wat ik moest doen, was de grond kopen waarop de zeventien meter hoge mastvoeten staan. Het gaat om een langgerekt stuk van 1,3 hectare tussen de dijk en mijn akkerland, maar dat ga ik niet bij mijn land betrekken; daar is het te klein voor. Ik wil er een stukje natuurgebied van maken en een patrijzenakker creëren,” licht Van Eck toe.

Hete, droge zomers
Voor Van Eck, die sowieso geen voorstander is van windmolens, bieden de mastvoeten dé oplossing voor een nijpend probleem dat door de klimaatverandering steeds urgenter wordt. “We krijgen steeds vaker te maken met watertekorten door hete, droge zomers.” Dankzij de watertanks, die elk 900 kuub water kunnen opslaan, is water nu binnen handbereik. Van Eck wil er ook een irrigatiesysteem op aansluiten: een verfijnd netwerk van leidingen waaruit continu druppeltjes vallen.

Verkeerde stoffen
De binnenkant van de cilinders is voorzien van een coating en moet daarom extra behandeld worden om te voorkomen dat het opgeslagen water schadelijke stoffen van de coating opneemt. Van Eck moet ook nog deksels maken om de tanks van bovenaf af te sluiten tegen vervuiling. Om de watertanks te vullen gebruikt hij slootwater en regenwater dat wordt opgevangen. “We zijn een biologisch akkerbouwbedrijf, dus kunnen we niet beregenen met water waarin verkeerde stoffen zitten,” aldus Van Eck.

Nog steeds geen vergunning
Hoe vooruitstrevend en duurzaam de plannen ook zijn, een vergunning is er nog steeds niet. De gemeente staat positief tegenover het project, maar de omgevingstafel — een overlegorgaan dat complexe projecten en vergunningaanvragen bespreekt en begeleidt — heeft nog geen beslissing genomen. Een van de bezwaren is de vrees dat de zeventien meter hoge torens kunnen scheuren door de waterdruk, ondanks een positief rapport van een ingenieursbureau dat Van Eck heeft ingeschakeld. Regio Deal is overigens voorstander van het plan en biedt waar mogelijk ondersteuning. Van Eck heeft al veel geïnvesteerd sinds hij de torens overnam, maar zonder vergunning kan hij niet verder. Spijt heeft hij niet: “Ik zal dit project nooit opgeven.”

Als het plan onverhoopt niet doorgaat, blijven de torens noodgedwongen staan. De voeten van de torens zitten namelijk dieper dan de sloot. Uitgraven zou gaten veroorzaken die moeilijk te dichten zijn en contact maken met het zoute water van de Grevelingen. En verzilting van de akkers is wel het laatste wat boeren willen.

Was dit artikel nuttig?

Bedankt voor je reactie.