De jaarlijkse Omloop is een begrip op het eiland, maar ook steeds meer mensen van buiten Flakkee doen mee. “Onderweg staan er bandjes te spelen en tot diep in de nacht staat er publiek langs de route”, vertelt organisator Wilko de Vos.
Aan Rijnmond vertelt hij over het ontstaan in 1989. “Het begon met een klein clubje mensen van de lokale tennisvereniging die een keer het eiland rond wilde lopen. De acht deelnemers haalden de eindstreep en het jaar erop werd de wandelronde herhaald. Ieder jaar gingen steeds meer mensen meedoen, met vorig jaar zelfs zo’n duizend deelnemers. Ook dit jaar staat het aantal inschrijvingen op ongeveer duizend.”
Volgens hem is de Omloop zo bijzonder, omdat het echt van het eiland is. “Een eilandbewoner heeft in de familie altijd wel iemand die heeft meegedaan. Vaak wordt gezegd: ‘Een echte Flakkeeënaar heeft de Omloop een keer gelopen.’ Dat het zo leeft, zie je ook bij de verzorgingsposten onderweg. Heel veel mensen gaan de deur uit omdat er familie of een vriend meeloopt, maar ook gewoon om aan te moedigen.”
Cafédeals
Verreweg de meeste deelnemers aan de Omloop zijn tussen de twintig en dertig jaar oud. “Je hoort toch wel vaak dat het een bucketlistding is van veel jongeren. Ik ben supertrots dat de jeugd er zo mee bezig is, ook al doen ze maar één keer mee. De ‘cafédeals’ zijn bekend. Dan zie ik in één keer vijf inschrijvingen tegelijk erbij. Dan denk ik: ‘O, die hebben met een biertje bij elkaar gezeten en gezegd: dat gaan we even doen met elkaar.’ De Omloop is onder eilandbewoners echt super populair.”
Ook de route noemt hij bijzonder aan de tocht. “Je doorkruist de Flakkeese dorpjes en loopt veel in de natuur. Het is niet alleen asfalt, maar ook veel grasdijken, slikken en natuurlijk bij Ouddorp een stuk over het strand. Je ziet misschien de ondergaande zon of een hertje, maar onderweg kom je ook muziekbandjes tegen en ongeveer elke zeven kilometer een verzorgingspost.”
Bolus en pannenkoeken
Bij alle posten is water en wat te eten verkrijgbaar, zoals een boterham. Bij enkele posten is er een extraatje. Zo krijgen de wandelaars in Middelharnis een Flakkeese bolus en bakken vrijwilligers in Oude-Tonge op zaterdagochtend pannenkoeken voor de lopers. “We hebben ook drie grote verzorgingsposten. Daar zijn meer (medische) voorzieningen. Bij 35 kilometer kun je warme soep krijgen. Bij 55 kilometer krijg je een warme maaltijd, macaroni. En als je nog een keer wilt opscheppen, mag dat gewoon. Bij 80 kilometer is er weer warme soep en vlaflip”, vertelt Wilko.
Hij adviseert de lopers dan ook om te blijven eten. “Je lichaam is continu in beweging, dus heeft ook continu iets nodig om door te kunnen blijven gaan. Je verbrandt heel veel calorieën.”
Zijn andere tip is om zoveel te blijven bewegen. “Als je te weinig beweegt, krijg je het koud of krijg je spierpijn. Blijf daarom niet te lang op de verzorgingsposten hangen, hoe verleidelijk dat soms ook is.”
Om de nacht te overleven moet je volgens hem op adrenaline blijven doorlopen. “Na verloop van tijd zegt je biologische klok natuurlijk tegen je dat je moet slapen. Maar op een gegeven moment ben je over een dood punt heen en dan wordt het weer makkelijker. Wat ook kan helpen is om een praatje met iemand te maken, naar muziek te luisteren of juist te genieten van de natuur in de nacht. En vergeet niet: je kan zo veel aan. Als je het idee hebt dat je niet meer kunt, kan het vaak nog wel twintig keer erger.”
