De gemeente Goeree-Overflakkee werkt aan noodplannen voor de dorpen op het eiland om beter voorbereid te zijn op langdurige crises. De locaties voor nooddrinkwater zijn al bepaald, maar waar inwoners tijdens een crisis terechtkunnen voor andere hulp en voorzieningen, moet nog verder worden uitgewerkt. Dat blijkt uit de beantwoording van schriftelijke vragen van de VVD op 22 oktober 2026.
De partij vroeg onder meer naar uitgewerkte, concrete crisisscenario's en de specifieke risico's voor Goeree-Overflakkee. De gemeente werkt met risico- en crisisscenario's die aansluiten op de regionale en lokale veiligheidsopgaven. Deze zijn gebaseerd op het Regionaal Risicoprofiel, waarin staat welke incidenten de regio kunnen treffen, hoe waarschijnlijk die zijn en wat de mogelijke gevolgen zijn.
Voor het eiland worden onder meer de scenario's overstromingen, uitval van nutsvoorzieningen, natuurbranden en cyberincidenten uitgewerkt. “Inmiddels zijn de scenario’s uitval nutsvoorzieningen en cyberincidenten afgerond en gaan we aan de slag met het oppakken van zogenoemde restpunten of blinde vlekken.”
Noodsteunpunten
De noodplannen voor de verschillende dorpskernen zijn nog in ontwikkeling en worden stap voor stap uitgewerkt. Per kern wordt gekeken naar de beschikbare voorzieningen en de locaties waar inwoners tijdens een crisis terechtkunnen. Het bepalen van de locaties voor noodsteunpunten is daarbij een eerste aandachtspunt. De plekken waar inwoners bij een grootschalig incident drinkwater kunnen krijgen, zijn al wel gekozen.
De gemeente wil uiteindelijk per kern een praktisch uitvoerbaar plan dat aansluit op de lokale situatie. Ook wordt gekeken naar de beschikbaarheid van noodvoorzieningen, zoals communicatiemiddelen en locaties voor eerste opvang.
Het doel is om tijdens de eerste 72 uur van een grootschalige crisis essentiële gemeentelijke taken te kunnen blijven uitvoeren. De gemeente wil daarvoor de lokale basisvoorzieningen en de weerbaarheid van het eiland versterken. Volledige zelfstandigheid is volgens het college niet realistisch.
Ook van inwoners en lokale organisaties wordt een rol verwacht tijdens een crisis. De gemeente noemt samenredzaamheid een belangrijk onderdeel van de lokale weerbaarheid. Daarbij wordt onder meer gedacht aan kerken, dorpsraden en zorgorganisaties. De komende maanden wordt verkend hoe deze organisaties in de verschillende dorpskernen kunnen bijdragen aan de crisisvoorbereiding.
Kwetsbaarheden
De gemeente noemt drie belangrijke kwetsbaarheden: de afhankelijkheid van vitale infrastructuur, zoals elektriciteit, drinkwatervoorziening en telecom, de beperkte spreiding van noodvoorzieningen en de beschikbaarheid van alternatieve communicatiemiddelen. Ook de personele capaciteit bij de hulpdiensten op het eiland vormt volgens het college een kwetsbaarheid. “Een aantal kazernes heeft vaak maar net genoeg bemensing voor bijvoorbeeld op de tankautospuit.”
Op het eiland wordt daarnaast geoefend met verschillende incidentscenario's. Tijdens de Groene Hazmat-oefening van 12 tot en met 15 oktober 2026 stond een complex incident met gevaarlijke stoffen centraal. De brandweerkorpsen konden daarbij oefenen met de bestrijding van zo'n incident. Ook wordt in oktober 2026 een cyberoefening georganiseerd.
De beantwoording laat vooral zien dat de voorbereiding op langdurige crises nog volop in ontwikkeling is. Hoewel verschillende risico's in kaart zijn gebracht, moeten veel onderdelen nog worden uitgewerkt. Zo zijn de locaties voor noodsteunpunten nog niet vastgesteld en wordt nog onderzocht hoe lokale organisaties bij een crisis kunnen helpen. Hoe de noodvoorzieningen op het eiland er in de praktijk uit komen te zien, is daarmee nog niet op alle onderdelen duidelijk.
