25 jaar inzet voor individuele ontwikkeling in jeugdvoetbal

Naast techniek speelt ook sfeer een belangrijke rol. Tijdens toernooien en trainingen is er veel aandacht voor onderlinge verbinding. “Of je nu in groep 1 of in groep 4 zit, iedereen voelt zich onderdeel van hetzelfde team,” zegt Kees Breen. “Die saamhorigheid maakt het voor ons als trainers ook zo mooi. We zien niet alleen groei in voetbal, maar ook in hoe kinderen met elkaar omgaan.”

Humor en herinneringen
De trainers houden de sfeer luchtig, met grappen en kleine uitdagingen. Soms zelfs met een prijskaartje. Jan Schellevis vertelt lachend: “Ik had ooit beloofd honderd euro te geven aan een speler die de bal meer dan honderd keer hoog kon houden. Voor ik het wist, moest ik betalen. Maar het leverde een geweldige herinnering op, en gelukkig gaven de ouders me later een dinerbon terug.”

Volgens de trainers is jeugdvoetbal in essentie een individuele sport. “Op jonge leeftijd gaat het om ‘ik en de bal’,” legt Donny Klem uit. “Het teamspel komt later wel. Eerst moet een kind zelf vaardig worden. Straatvoetbal deed dat vroeger vanzelf, maar omdat dat verdwijnt, willen wij die plek invullen. Wij leggen geen druk op kinderen; ze ontwikkelen zich in hun eigen tempo en met plezier.”

Met die filosofie hebben ze inmiddels honderden spelers begeleid. En na 25 jaar is de energie nog steeds volop aanwezig. “Zodra we zien hoe enthousiast kinderen worden en hoe ze vooruitgaan, weten we waarom we dit doen,” besluit Kees Breen.