In de eerste helft had NTVV het beste van het spel. Het middenveld en de aanval van de Ouddorpers grossierden namelijk in balverlies. Alsof ze Dimitar Berbatov zelf waren, zochten ze vaak met hakjes en tierelantijntjes de meest moeilijke oplossing. Met dat verschil: de hakjes van de Bulgaarse topschutter van weleer kwamen wel aan bij een medespeler. Dit vele balverlies leverde een aantal grote mogelijkheden op voor de uitploeg. Met name Matthijs Krijger en Gert Aantjes hadden in de eerste helft kunnen en misschien wel moeten scoren. Het was voornamelijk de verdienste van keeper Corné de Jong, rechtsback Stefan Nagtegaal en centrale verdediger Sem Koese dat de wedstrijd in het eerste bedrijf doelpuntloos bleef. Laatstgenoemde haalde kort voor rust zelfs een bal van de lijn.
In de tweede helft kwam Westhoeve binnen de lijnen. Dit kantelde het wedstrijdbeeld in het voordeel van WFB. De Ouddorpers waren beter in staat NTVV onder druk te zetten, waardoor juist de uitploeg wat vaker de bal verloor. De aanwezigheid van de middenvelder bracht ook wat meer rust en technisch vernuft in de ploeg. Zo vond Lars van Lenten wat vaker met een splijtende pass een vrije man in de aanvalslinie en draaide Westhoeve vaak kundig weg bij zijn tegenstander, waardoor hij het spel kon verleggen. De 1-0 kwam ondanks dat alles toch ietwat uit de lucht vallen. Vrij letterlijk zelfs: een hoge voorzet van Kris Grinwis viel via het hoofd van Chris Corré in de verre hoek. Keeper Davy Schellevis had het nakijken. Aan het doelpunt kleefde wel een luchtje van buitenspel. Grensrechter Ron van der Spoel hief daarvoor ook zijn vlag, maar dat vlagsignaal werd door scheidsrechter Ricardo Warring nietig verklaard.
