Patiënten vaker uit bed in Beweegziekenhuis

Tijdens een verblijf in het ziekenhuis liggen patiënten vaak lang stil, ook als dat niet nodig is. Hierdoor neemt spierkracht snel af, verslechtert de conditie en kan er een hogere kans zijn op complicaties, zoals longproblemen of trombose. Bij ouderen kan het zelfs leiden tot een afname van de zelfstandigheid. Als iemand een week in het ziekenhuis ligt, gaat ongeveer 1,5 kilo aan spieren verloren. Daar moet een gezond persoon zo'n zes maanden voor trainen. Door het verlies van spierkracht kan de patiënt na een opname mogelijk minder goed zelfstandig dagelijkse dingen doen, zoals zich aankleden of wassen. Dit kan betekenen dat er extra hulp nodig is of dat iemand zelfs niet meer in staat is om zelfstandig thuis te wonen.

Beweegwaaiers en infuuspalen
Aan het meer bewegen werkt het hele ziekenhuis mee: van artsen en verpleegkundigen tot fysiotherapeuten. Ook is het ziekenhuis zelf aangepast. Zo hangt er bij ieder bed een beweegwaaier met oefeningen, is er een looproute door het ziekenhuis en zijn er hulpmiddelen, zoals infuuspalen voor op een rollator.

Niet alleen de patiënten en het personeel houden zich hiermee bezig. Ook de naasten worden erbij betrokken. “Zij kunnen patiënten enorm helpen door samen een stukje te lopen of een kop koffie te drinken in het restaurant”, vertelt fysiotherapeut Van Belle. “Dat lijken kleine dingen, maar ze maken echt verschil.”

Ten slotte worden beweegvrijwilligers ingezet. “Niet iedere patiënt heeft familie of naasten die kunnen helpen. Daarom zetten we ook beweegvrijwilligers in die patiënten ondersteunen om meer in beweging te komen tijdens hun opname.”

Met deze aanpassingen en door bewegen een vaste plek te geven in de dagelijkse zorg wil het ziekenhuis bijdragen aan een beter herstel en het behoud van zelfstandigheid.